Kradzież - wykroczenie czy już przestępstwo?


Kradzież, to zabór cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia, mogący przybierać postać wykroczenia lub przestępstwa. Warto wiedzieć, że ma to szczególne znaczenie w przypadku odpowiedzialności za popełnienie takiego czynu, gdyż za wykroczenie z art. 119 § 1 Kodeksu wykroczeń grozi kara aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny, a za przestępstwo kradzieży z art. 278 § 1 Kodeksu karnego kara od 3 miesięcy do nawet 5 lat pozbawienia wolności. Istotna w przypadku rozróżnienia pomiędzy przestępstwem a wykroczeniem jest wartość skradzionego mienia, która jest określona na stałą kwotę wynoszącą obecnie 500 złotych. Jeżeli wartość skradzionej rzeczy nie przekracza tej kwoty, mamy do czynienia z wykroczeniem, natomiast od 500 zł wzwyż już z przestępstwem. Działanie sprawcy w zamiarze bezpośrednim, chęć popełnienia czynu zabronionego i faktyczny zabór tego, czego sprawca zabrać nie powinien również pozwalają rozróżnić, czy mamy do czynienia z wykroczeniem czy też z przestępstwem. Zamiar jest bardzo ważnym znamieniem kradzieży, gdyż niekiedy sprawca zamierza dokonać tylko wykroczenia, a nadmiar skradzionego mienia zostaje dokonany nieumyślnie, zatem usiłuje on dokonać wykroczenia. Kradzież często mylona jest z przywłaszczeniem. Oba czyny zabronione są przestępstwami przeciwko mieniu. Od kradzieży przywłaszczenie różni się brakiem elementu zaboru. Przywłaszczenie rzeczy o wartości do 500 zł stanowi wykroczenie z art. 119 Kodeksu wykroczeń jednak ograniczenie to nie dotyczy broni, amunicji i materiałów lub przyrządów wybuchowych (art. 130 Kodeksu wykroczeń). Przedmiotem wykonawczym czynu zabronionego kradzieży z art. 278 Kodeksu karnego jest własność i posiadanie rzeczy. Określnie, że dana rzecz jest cudza, oznacza, że ma ona właściciela i jest nim inna osoba niż sprawca (por. Marek, Peczenik [W:] Marek, Pływaczewski, Peczeniuk, Kradzież, s. 45. Nie są zdatnym przedmiotem czynności wykonawczej rzeczy niczyje (Michalski [W:] Wąsek, Zawłocki II, s. 911. Rzecz stanowiąca współwłasność sprawcy jest dla niego cudza (tak wyrok SN z 8.05.1971 roku, III KKN 241/96, OSP 1998/5 poz. 95, z glosą Satki, OSP 1998/5). Czynność sprawcza polega na zaborze. Omawiane przestępstwo ma charakter skutkowy.

Przechowywanie rzeczy do momentu oddania właścicielowi, przypadkowy zabór rzeczy, brak świadomości, że jest to rzecz innej osoby są to sytuacje charakteryzujące się nieumyślnością. Nieumyślny zabór cudzej rzeczy w wyniku błędu nie jest karalny, gdyż przestępstwo kradzieży może być popełnione jedynie umyślnie w zamiarze bezpośrednim.

W kwestii ochrony interesu pokrzywdzonego oraz naprawienia wyrządzonej przez sprawcę szkody w postępowaniu sądowym, pokrzywdzony, wobec którego szkoda nie została naprawiona może domagać się, aby sąd nakazał oskarżonemu zwrot skradzionego mienia lub zapłatę jego równowartości.


Literatura i źródła:

System informacji prawnej Legalis.
Kodeks karny. Komentarz pod redakcja Marka Mozgawy. Wydanie 9. Wolters Kluwer 2019.


Autorzy: Robert Żurawski i Natalia Ćmiech.


Powyższy wpis ma charakter bardzo ogólnej informacji na temat opisywanego zagadnienia i nie zawiera wszystkich szczegółów dotyczących prezentowanej treści z uwagi na jego blogowy i jedynie wstępny i informacyjny charakter.


Wszystkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie i rozpowszechnianie powyższego wpisu bez zgody autorów jest zabronione.


Kancelaria LEX-ART Robert Żurawski | Kradzież - wykroczenie czy już przestępstwo?
Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.
Polityka Prywatności
Jak wyłączyć pliki cookies?
ROZUMIEM